کتاب «نظریه‌های اخلاقی محمد بن زکریای رازی» با رویکرد اخلاق پزشکی، اخلاق سلامت‌محور و سیره فلسفی به قلم احد فرامرز قراملکی منتشر شد.

کتاب «نظریه‌های اخلاقی محمد بن زکریای رازی» به همت این مؤسسه و با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی منتشر شد.

این کتاب نخستین اثر از مجموعه پژوهش‌هایی است که با عنوان دید‌گاه‌های اخلاقی دانشمندان مسلمان توسط مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران منتشر خواهد شد.

در مقدمه «نظریه اخلاقی محمد بن زکریای رازی» آمده است: اخلاق نزد محمد بن زکریای رازی نه مشتی پند و پیمان بلکه برنامه پیشگیری،‌بهبود و درمان است. او همان‌گونه که ادعا می‌کند در عمل نیز طبیانه به اخلاق روی می‌آورد و چرایی و چگونگی اخلاق را با الگوی طب‌انگاری اخلاق پاسخ می‌دهد: همان‌گونه که فرد بیمار در جسم و امور جسمانی به پزشک مراجعه می‌کند، فرد بیمار در نفس نیز به عالم اخلاق روی می‌آورد. ضرورت اخلاق در نظریه رازی جز یک مبنا ندارد: مهربان بودن با خود و شفقت بر نفس. کسی که با خود مهربان است و او برای خود مهم است،‌دغدغه سلامت جسم و نفس او را به برنامه بهداشت و بهبود در هر دو زمینه می‌کشاند. نظریه اخلاقی رازی را بر حسب طبقه‌بندی رایج از مکاتب اخلاقی می‌توان نظریه غایت‌گرا دانست که با محاسبه لذت – رنج تکالیف اخلاقی را بر مبنای خودگرایانه ترسیم می‌کند.

این کتاب در هفده فصل نگاشته شده است که عبارتند از:

رازی و اخلاق‌پژوهی،‌ رازی‌شناسی و مطالعات معطوف به نظریه اخلاقی وی،‌ آموزه‌های اخلاقی طب روحانی، اخلاق هنجاری سیره فلسفی،‌ اخلاق پزشکی: پژوهش و درمان،‌ ویژگی‌های نظریه‌ اخلاقی رازی،‌ مفهوم‌سازی رازی از لذت و منابع آن،‌ ماجرای تعریف رازی از لذت در تمدن اسلامی، اخلاق سلامت‌محور،‌ اپیکوریسم: تفسیر تحویلی‌نگر از نظریه اخلاقی رازی،‌ شناخت عیب‌های خویش،‌ تحلیل دیدگاه رازی از عشق،‌ دوستی در پرتو مقایسه با دیدگاه مولوی، تحلیل رازی در عجب در پرتو مقایسه آن با دیدگاه غزالی، تحلیل حسد در نظام اخلاقی رازی،‌ تحلیل رازی از دروغ‌گویی، خشم و شهوت،‌ مرگ و مرگ‌اندیشی نزد رازی.

منبع:
 «نظریه اخلاقی محمد بن زکریای رازی» منتشر شد